استاد سيفي اردبيلي بر سر آرامگاه استاد موذن زاده

غمين و خسته ام اي يار باصداقت من

نبود غير تو کس آشناي خلوت من

دلم به حسرت يک بوسه بود از رويت

نصيب قبرتو شد بوسه ي ارادت من